هر سال اين موقع ها يعنى يكى دو ماهِ قبل ماه رمضان بد جورى احساس يكنواختى بهم دست ميده… امسالم احساس مى كنم از اين همه روزمرگى خسته شدم و انگار واقعا يه چيزى مث ماه رمضان نيازه تا منو از اين حال و هوا دور كنه… ولى این دفعه فكر مى كنم که فقط روزمرگى نباشه كه اين قدر حالمو گرفته…شايد هيچ وقت به اندازه اين چند وقته عقايدمو زير پا نذاشتم، هيچ وقت اين قدر از فكر كردن به چیزایی که فکر کردن بهشون  ممکنه به ضررم تموم شه طفره نرفتم و …

امیدوارم این یه ماه واسه ریکاوری کافی باشه 🙂